Karta weterana

dowódca pułku

-

-

sierpień 1914r. - Legion Wschodni, a po jego rozwiązaniu - wcielenie do armii austriackiej
grudzień 1918 - grudzień 1920 - 14 p.p.
01.06.1919r. - awans na stopień kapitana
grudzień 1921 - październik 1922 - dowódca I/14 p.p.
październik 1922 -październik 1923 - 42 p.p.
październik 1923 - maj 1927 - dowódca kompanii w Korpusie Kadetów Nr 1 we Lwowie
01.07.1925r. - awans na stopień majora
maj 1927 - 1929 - dowódca II/6 p.s.p.
1929 - 1931 - słuchacz WSWoj. w Warszawie
wrzesień 1931 - październik 1934 - wykładowca w CWPiech. w Rembertowie
01.01.1932r. - podpułkownik dypl.
październik 1934 - grudzień 1936 - wykładowca taktyki w WSWoj. w Warszawie
styczeń 1937 - luty 1938 - zca dowódcy 40 p.p.
marzec 1938 - 28.09.1939 - dowódca 82 p.p.
czerwiec - październik 1940 - szef Wydziału III Komendy Okręgu Warszawa-Miasto (ZWZ/AK)
październik 1940 - maj 1941 - szef sztabu i zca dcy Okręgu Warszawa-Miasto
czerwiec 1941 - sierpień 1944 - komendant Okręgu Warszawskiego
15.08.1942r. - pułkownik dypl.
Powstanie Warszawskie - dowódca walczących oddziałów
14.09.1944r. - gen. bryg.
sierpień - wrzesień 1945 - zca Szefa Sztabu Głównego PSZ do Spraw Wojska
wrzesień 1945 - listopad 1947 - zca Szefa Sztabu Głównego do Spraw Ogólnych, a potem szef Gł. Komisji Likwidacyjnej PSZ

Order Wojenny "Virtuti Militari" kl. III, IV i V, Krzyż Walecznych 5x, Złoty Krzyż Zasługi.

-

30-11-1960

Waszyngton

Warszawa, ul. Powązkowska, Cmentarz Wojskowy

Kwatera Polski Walczącej Kwatera - D18, Rząd - 01, grób - 1

Tak

-

W 1914r. ukończył gimnazjum w Jarosławiu. Od VIII 1914r. w Legionie Wschodnim. Po jego rozwiązaniu wcielony do armii austriackiej, dowódca kompanii 90 pp. Od XII 1918r. w WP. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej, kpt. w 14 pp i 42 pp. W latach 1923-1925 dowódca kompanii w Korpusie Kadetów nr 1 we Lwowie. Ukończył Wydział Prawa Uniwersytetu Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i WsWoj. w Warszawie. Wykładowca w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W latach 1936-1939 dowódca 82 pp w Brześciu nad Bugiem. Dowodził tym pułkiem w wojnie obronnej 1939r. Po kapitulacji Modlina w niewoli niemieckiej. Uciekł z niewoli i po przedostaniu się do Warszawy podjął działalność w konspiracji. Komendant Warszawskiego Okręgu ZWZ-AK, ps. "Nurt", "Monter", "Ryż", "Sokół", "X", "Madej", "Konar", "Dozorca", "Cięciwa", "Adam". Po powstaniu warszawskim w niewoli. Po wyzwoleniu w PSZ na Zachodzie: zastępca szefa Sztabu Głównego, inspektor Komisji Likwidacyjnej. Po demobilizacji najpierw w Wielkiej Brytanii, potem w Stanach Zjednoczonych. Pracował w biurze adwokackim i jako tłumacz.

-

-

Bielski M., Grupa Operacyjna "Piotrków" 1939, Warszawa 1991, s. 375. Kryska-Karski T., Żurakowski S., Generałowie Polski Niepodległej, Wydanie uzupełnione i poprawione, Warszawa 1991, s. 83. Zdjęcie główne - Bielski M., Grupa Operacyjna „Piotrków” 1939, Warszawa 1991. Andrzej Krzysztof Kunert, Generał Monter Antoni Chruściel - Komendant podziemnej Warszawy, Świat Książki, Warszawa 2012

-