Karta weterana

w taborach pułku

14 pal

w taborach pułku

# 1935 - powołany do odbycia zasadniczej służby wojskowej w 14 pułku artylerii lekkiej w Poznaniu;
# 17 II 1936 - w stopniu kanoniera skierowany do 5 baterii;
# do IV 1936 - w 7 Szpitalu Okręgowym w Poznaniu ze względu na złamaną rękę;
# od VII 1936 - na stanowisku magazyniera opałowego w plutonie gospodarczym;
# VII 1937 - awansowany na stopień bombardiera;
# 20 IX 1937 - przeniesiony do rezerwy (kategoria wojskowa - pierwsza; rodzaj broni - służba pomocnicza; nazwa specjalności wojskowej - specjaliści służby administracyjno-gospodarczej; funkcja wojskowa - podoficer gospodarczy);
# 2 IX 1939 - zmobilizowany do 14 pal;

Medal Zwycięstwa i Wolności (nr 1666-76-13, 17 XII 1976), Medal "Za udział w wojnie obronnej 1939" (8 V 1983)

Kutno - Łowicz

25-5-1995

Poznań

Inne

-

Nie

-

Stanisław Zgoła urodził się 1 maja 1913 roku w Luboniu jako syn Jana Zgoły i Katarzyny z Kozłowskich. W roku 1926 ukończył Szkołę Powszechną w Luboniu, a w roku 1931 - Publiczną Szkołę Dokształcającą Zawodową w Poznaniu, po czym podjął zatrudnienie w prywatnych przedsiębiorstwach. W 1935 roku otrzymał powołanie do zasadniczej służby wojskowej, którą od 17 lutego 1936 do 20 września 1937 roku odbywał w 14 Wielkopolskim Pułku Artylerii Lekkiej w Poznaniu, przydzielony do 5 baterii, następnie na stanowisko magazyniera opałowego w plutonie gospodarczym. Odszedłszy do rezerwy w stopniu bombardiera i z funkcją wojskową podoficera gospodarczego, kontynuował pracę zawodową. Zmobilizowany 2 września 1939 roku, wziął udział w kampanii polskiej, służąc w taborach macierzystego pułku. Walczył w bitwie nad Bzurą, m.in. pod Kutnem i Łowiczem, gdzie 29 września 1939 roku dostał się do niewoli. Więziony kolejno w Łowiczu, na Cytadeli w Poznaniu, w Obozie Warta (Warthelager) w Biedrusku, został następnie osadzony na dwa miesiące w Stalagu XI A Altengrabow, wreszcie przetransportowany do Stalagu XI C Bad Sulza, w którym przebywał do 28 stycznia 1941 roku, kiedy przeniesiono go na status robotnika przymusowego. Był m.in. zatrudniony na roli koło lotniska Gotha. Uwolniony w roku 1945, powrócił do Polski, gdzie pracował jako malarz: od 1946 roku w prywatnych przedsiębiorstwach, w latach 1948-1958 - w Poznańskich Zakładach Nawozów Fosforowych w Luboniu, później ponownie w sektorze prywatnym, wreszcie w Dzielnicowym Zarządzie Budownictwa mieszkaniowego przy ul. Sikorskiego 23 w Poznaniu. Zmarł 25 maja 1995 roku w Poznaniu.

"Był uzdolniony plastycznie (malował obrazy, głownie kwiaty) oraz muzycznie (sam komponował muzykę i tekst, grał na harmonii, akordeonie, bandonii, saksofonie, trąbce, śpiewał)" (Izabela Wyrwas).

-

Archiwum rodzinne / rodzinna tradycja (zebr. Izabela Wyrwas). "Rocznik Historyczny Lubonia", t. 3, 2013, s. 215; t. 4, 2014, s. 136. Zgoła Stanisław, [w:] Baza programu "Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką", http://www.straty.pl/index.php/szukaj-w-bazie [dostęp: 29 XII 2017].

-