Bohaterowie Bitwy nad Bzurą

Karta weterana

Zapal świeczkę
Nazwisko: GRENIUK
Imię #1: Jan
Imię #2: -
Imię #3: -
Pseudonim: Gołąb (w konspiracji)
Imię ojca: Jan
Imię matki: Franciszka
Nazwisko rodowe matki: Dzieglow
Data urodzenia: 10-4-1908
Miejsce urodzenia: Ornatowice
Rodzeństwo: Franciszka, Antoni, Bronisław, Mieczysław, Stanisław
Stan cywilny: żonaty
Małżonek: Bogumiła (z d. Kontek)
Dzieci: Leontyna Regina, Krystyna Zofia, Jan Zdzisław, Adam
Ostatni adres: -
Narodowość: -
Wykształcenie: podstawowe
Zawód: rolnik
Wyznanie: rzymskokatolickie
Tytuł naukowy: brak
Stanowisko: -
Stosunek do służby wojskowej: żołnierz
Numer ewidencyjny: -
Powiatowa Komenda Uzupełnień (PKU): -
Rejonowa Komenda Uzupełnień (RKU): -
Związek operacyjny: Armia Pomorze
Rodzaj broni lub służby: Artyleria
Stopień: bomb.
Przydział na 1 września 1939: 27 DP
Jednostka: 27 pal
Funkcja na 1 września 1939:
-

Przydział po 1 września 1939:
-

Funkcja po 1 września 1939:
-

Przebieg służby wojskowej:
# 28 II 1929 - 10 IX 1930 - w trakcie zasadniczej służby wojskowej w 27 pułku artylerii lekkiej we Włodzimierzu Wołyńskim;
# 1 III 1930 - awansowany na stopień bombardiera;

Odznaczenia:
-

Wrzesień 1939 - szlak bojowy:
wraz z 27 pal, m.in. w bitwie nad Bzurą; 18 IX - wzięty do niewoli niemieckiej w Puszczy Kampinoskiej (zwolniony 29 X 1939 r.)

Data śmierci:
13-8-1977

Miejsce śmierci:
-

Obecne miejsce spoczynku:
Inne

Lokalizacja grobu:
-

Upamiętniony:
Nie

Forma upamiętnienia:
-

Życiorys:
Jan Greniuk urodził się 10 kwietnia 1908 roku w Ornatowicach jako syn Jana, lokalnego społecznika, i Franciszki z domu Dzieglow. Ukończył 4-klasową szkołę powszechną. Od 28 lutego 1929 do 10 września 1930 roku odbywał zasadniczą służbę wojskową w 27 pułku artylerii lekkiej we Włodzimierzu Wołyńskim. 1 marca 1930 roku otrzymał awans na stopień bombardiera. W kampanii polskiej 1939 roku wziął udział jako żołnierz macierzystego 27 pułku artylerii lekkiej ze składu 27 Dywizji Piechoty armii "Pomorze". Walczył m.in. w bitwie nad Bzurą. 18 września 1939 roku w Puszczy Kampinoskie został wzięty do niewoli niemieckiej, z której zwolniono go 29 października tego samego roku. W okresie okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną, wstępując w 1942 roku do Batalionów Chłopskich. Na przełomie 1942 i 1943 roku założył placówkę Armii Krajowej w Ostkowie. Od 1944 roku, wchodząc w skład placówki Armii Krajowej w Czechówce, służył w oddziale Zygmunta Paszczuka "Pacholika". W maju 1946 roku podjął współpracę z placówką Zrzeszenie "Wolność i Niezawisłość" w Grabowcu. Aresztowany 19 sierpnia 1946 roku przez funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Zamościu, był bity i torturowany w celu wymuszenia zeznań. 1 marca 1947 roku został uniewinniony, a 1 kwietnia tego samego roku ujawnił się przed PUBP w Hrubieszowie. Od lutego 1950 roku był żołnierzem II Inspektoratu Zamojskiego Armii Krajowej. Zatrzymany 8 grudnia 1951 roku przez funkcjonariuszy Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Hrubieszowie, wyrokiem Wojskowego Sądu Rejonowego w Lublinie z 28 marca 1952 roku skazano go na karę trzech lat i sześciu miesięcy pozbawienia wolności oraz przepadek mienia. Na mocy amnestii 20 lutego 1953 roku karę zmniejszono do dwóch lat i czterech miesięcy. W latach 70. XX wieku doświadczał kontroli ze strony funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. Zmarł 13 sierpnia 1977 roku w Grabowcu. 7 grudnia 1993 r. wyrok w jego sprawie został uznany za nieważny.

Wspomnienia / relacje:
-

Historia pochówku:
-

Źródła:
Źródła, badania i wspomnienia Tomasza Greniuka, wnuka weterana.

Uwagi:
-

Ostatnie zmiany: 2022-10-20 00:54:27 przez redakcja. Jeżeli chcesz uzupełnić lub zmienić dane wciśnij Zmiana danych

Zdjęcia, dokumenty, pamiątki
skan00141-kopia2.jpg skan00141-kopia3.jpg

Zaloguj się aby dodać komentarz.