Karta poległego

dowódca pułku

66 pp

dowódca pułku

# VIII 1914 - jako oficer rezerwy zmobilizowany do armii rosyjskiej;
# 1914-1918 - w szeregach armii rosyjskiej na frontach I wojny światowej (od 1917 - w stopniu porucznika na stanowisku dowódcy batalionu w II Korpusie Polskim tworzonym z Polaków z frontu rumuńskiego pod dowództwem gen. Sylwestra Stankiewicza, a następnie brygadiera Józefa Hallera; 11 V 1918 - brał udział w bitwie pod Kaniowem, po czym uniknął internowania przez Niemców);
# 1919-1920 - w szeregach Wojska Polskiego w wojnie polsko-bolszewickiej (awansowany na stopień kapitana);
# 1923 - wykazany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 15 VI 1919 (lokata 705.) na stanowisku p.o. dowódcy III batalionu 65 pułku piechoty w Starogardzie;
# 1924 - awansowany na stopień majora;
# 1924 - wykazany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 15 VIII 1924 (lokata 225.) na stanowisku dowódcy III batalionu 65 pułku piechoty w Starogardzie;
# 1928 - wykazany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 15 VIII 1924 (lokata 199.) na stanowisku dowódcy 2 Batalionu Strzelców w Starogardzie;
# 1930 - przeniesiony na stanowisko zastępcy dowódcy 5 Pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu;
# III 1930 - awansowany na stopień podpułkownika ze starszeństwem z dniem 1 I 1930 r. (lokata 34.);
# 1 IX 1935 - przeniesiony na stanowisko dowódcy 66 Kaszubskiego Pułku Piechoty w Chełmnie;
# III 1939 - awansowany na stopień pułkownika;

Order Wojenny "Virtuti Miltari" kl. V (Krzyż Srebrny; za wojnę polsko-bolszewicką), Złoty Krzyż Zasługi, Médaille Interalliée (Medal Międzysojuszniczy)

wraz z 66 pp, m.in. w bitwie nad Bzurą

3-10-1939

Giżyce

zmarły z ran

Zmarł w szpitalu wojennym zlokalizowanym w pałacu w Giżycach (gm. Iłów, pow. Sochaczew) w wyniku ciężkich ran odniesionych podczas forsowania Bzury pod Kamionem (gm. Młodzieszyn, pow. Sochaczew): "Dnia 18 września resztki 66 pp którymi ciągle jeszcze dowodził płk Stefan Michalski, dochodziły do przeprawy przez Bzurę. W rejonie m. Kamion dostały się pod nękający ogień artylerii nieprzyjaciela, który zdołał już obsadzić brzegi rzeki. Natarcie Kaszubów przemieszanych z oddziałami i grupami piechoty z różnych jednostek prowadzone przez płk. Michalskiego zepchnęło niemiecką obstawę i zezwoliło własnym oddziałom na przeprawę przy zapadającym zmierzchu. W natarciu ciężko ranny dowódca Kaszubów płk Stefan Michalski, wyniesiony przez żołnierzy z pola walki, zmarł wkrótce w szpitalu polowym w Dworze Giżyce i spoczął we wspólnym grobie na cmentarzu wiejskim w m. Giżyce" (Krasucki 1989, s. 139).

-

-0-0

-

-0-0

-

-0-0

Giżyce, kwatera wojenna

-

Nie

-

-

-

-

"Pułkownik Stefan Michalski, dowódca Kaszubskiego Pułku Piechoty wszedł na stałe do historii Kaszubów jako człowiek godny pamięci, dowódca wysokiej klasy, podejmujący trafne decyzje, bohaterski w boju, człowiek, który niezależnie od swej funkcji dowódczej, do ostatka łączył swój osobisty los z losem prostego żołnierza" (Krasucki 1989, s. 141).

-

-

Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, t. I, Żołnierze września A-M, kom. red. B. Affek-Bujalska i in., wstęp i red. nauk. E. Pawłowski, Pruszków 1993, s. 472 (dalej: KPŻP). Urząd Gminy Iłów, Księga pochowanych - Cmentarz Giżyce (rękopis), poz. 535 (dalej: UG Iłów). "Rocznik Oficerski Ministerstwa Spraw Wojskowych", 1923, s. 311, 411 (dalej: RO 1923). "Rocznik Oficerski Ministerstwa Spraw Wojskowych", 1924, s. 278, 352 (dalej: RO 1924). "Rocznik Oficerski Ministerstwa Spraw Wojskowych", 1928, s. 109, 177 (dalej: RO 1928). "Rocznik Oficerski Ministerstwa Spraw Wojskowych", 1932, s. 23, 619 (dalej: RO 1932). Głowacki L., 17 Wielkopolska Dywizja Piechoty w kampanii 1939 roku, Lublin 1969, s. 99 (dalej: Głowacki 1969). Krasucki S., Sześćdziesiątyszósty Kaszubski, Bydgoszcz 1989, s. 7, 76, 93, 101, 108, 110, 111-112, 126, 128, 138-141, 155, Aneks 7 - s. 225, Aneks 8 - s. 231 (dalej: Krasucki 1989).

-

[2] a) Stefan (źródło: KPŻP; Głowacki 1969; Krasucki 1989); b) Stefan III (źródło: UG Iłów; RO 1923; RO 1924; RO 1928; RO 1932);
[5] a) 15 sierpnia 1892 (źródło: KPŻP; UG Iłów; RO 1928, s. 177; RO 1932; Krasucki 1989, s. Aneks 8 - s. 231); b) 14 sierpnia 1892 (źródło: RO 1923; RO 1924; RO 1928, s. 109; Krasucki 1989, s. 140); c) brak danych (źródło: Głowacki 1969);