Karta poległego

Nazwisko: ŻÓŁKIEWICZ

Imię #1: Kazimierz

Imię #2: -

Imię #3: -

Pseudonim: -

Imię ojca: -

Imię matki: -

Nazwisko rodowe matki: -

Data urodzenia: 19-2-1898

Miejsce urodzenia: -

Rodzeństwo: -

Stan cywilny: -

Małżonek: -

Dzieci: -

Ostatni adres: -

Narodowość: polska

Wykształcenie: -

Zawód: -

Wyznanie: -

Tytuł naukowy: -

Stanowisko: -

Stosunek do służby wojskowej: żołnierz

Numer ewidencyjny: -

Powiatowa Komenda Uzupełnień (PKU): -

Rejonowa Komenda Uzupełnień (RKU): -

Związek operacyjny: Armia Poznań

Rodzaj broni lub służby: brak danych

Stopień: -

Przydział na 1 września 1939: Wielkopolska BK

Jednostka: 71 dyon panc.

Funkcja na 1 września 1939:

dowódca dywizjonu

Przydział po 1 września 1939:

71 dyon panc.

Funkcja po 1 września 1939:

dowódca dywizjonu

Przebieg służby wojskowej:

Odznaczenia:

Wrzesień 1939 - szlak bojowy:

wraz z 71 dyonem panc., m.in. w bitwie nad Bzurą

Data śmierci:

20-9-1939

Miejsce śmierci:

Warszawa, na Bielanach

Przyczyna śmierci:

poległy

Okoliczności śmierci:

"Następnego dnia [19 września 1939] wozy 1 plutonu [71 dyonu panc.] wraz z 7 dak i działami ppanc odparły natarcie niemieckich czołgów pod Sierakowem. Po walce tej pozostały dwa sprawne czołgi i one wraz z baterią 6 dak i 3 szwadronem pionierów 20.09. około południa osiągnęły Młociny. Tam podczas nalotu poległ dowódca dywizjonu mjr K. Żółkiewicz" (Skalski 1991, s. 38).

Pierwotne miejsce spoczynku #1:

Data ekshumacji #1:

-0-0

Pierwotne miejsce spoczynku #2:

Data ekshumacji #2:

-0-0

Pierwotne miejsce spoczynku #3:

Data ekshumacji #3:

-0-0

Obecne miejsce spoczynku:

Warszawa, ul. Powązkowska, Cmentarz Wojskowy

Lokalizacja grobu:

kwatera B 23, rząd I, grób 7

Upamiętniony:

Nie

Forma upamiętnienia:

Przedmioty znalezione przy pochowanym:

Miejsce przechowywania w.w. przedmiotów:

Życiorys:

Wspomnienia / relacje:

Gen. Roman Abraham, dowódca Wielkopolskiej Brygady Kawalerii, o działaniach 71 dywizjonu pancernego w rejonie Brochowa: "W wypadzie i natarciu na Brochów, zdobyciu i utrzymaniu w dniach 14-16 września tego ważnego przyczółka wyjściowego na wschód oraz zabezpieczeniu i zaryglowaniu kierunku na Wyszogród 71 Dywizjon Pancerny szedł z wybitną pomocą oddziałom Wielkopolskiej Brygady Kawalerii. Jest to przede wszystkim zasługą dowódców: mjr. Kazimierza Żółkiewicza, kpt. Kazimierza Rose, poruczników Bronisława Malinowskiego i Władysława Mikłaszewskiego, podoficerów i szeregowców. W trudnym boju spotkaniowym z 4 niemiecką dywizją pancerną ich wkład osobistego męstwa przechylił szalę zwycięstwa na naszą korzyść. Wielokrotnie z podziwem widziałem, jak nasze malutkie TKS, prowadzone z rzadko spotykaną odwagą i brawurą podchodziły pod czołgi niemieckie i nieraz je przepędzały" (cyt. za: Skalski 1991, s. 37-38).

Historia pochówku:

Poszukiwania mogiły:

Źródła:

Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, t. I, Żołnierze września N-Z, kom. red. B. Affek-Bujalska i in., wstęp i red. nauk. E. Pawłowski, Pruszków 1993, s. 339-340. Archiwum rodzinne / rodzinna tradycja (Wojciech Drzewiecki). Skalski J., 1 batalion pancerny, Warszawa 1991 [Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej], s. 37, 38 (dalej: Skalski 1991).

Uwagi:

Ostatnie zmiany: 2019-11-28 02:35:58 przez redakcja. Jeżeli chcesz uzupełnić lub zmienić dane wciśnij Zmiana danych

Zasady modyfikacji biogramu

Zdjęcia, dokumenty, pamiątki

Dodaj pamiątkę

Zaloguj się aby dodać komentarz.