Karta poległego

Poniósł śmierć na stanowisku na skraju lasu folwarku Czerniew w wyniku niemieckiego bombardowania lotniczego.

Jak relacjonował kpt. Jan Wiszniowski, dowódca 3 baterii 16 pal: "Około g. 9.00 dyon zatrzymuje się w lesie D. Czerniewo, gdzie otrzymuję od d-cy dyonu rozkaz wyszukania i zajęcia stanowiska. W chwili, kiedy rozpoczynam rozpoznanie, samoloty npla zaczynają bombardować szosy i drogi zapchane wycofującymi się oddziałami i taborami. Bombardowanie trwa do wieczora, przy czem towarzyszy mu ogień artylerii npla. [...] Kiedy po dwóch godzinach powróciłem do lasu D. Czerniewo - nie zastałem już tam swojej baterii, zastałem natomiast d-cę dyonu, który rozkazał mi odszukać baterię i zająć stanowisko bardziej na płn. wsch. za Kiernozią. Po godzinie poszukiwań odnalazłem baterię, która stała już na stanowisku w nakazanym rejonie, a oficer baterii por. rez. Ciechowski Franciszek prowadził ze stanowiska ogień nieobserwowany w kierunku, z którego słychać było strzały art. niemieckiej. Tu dowiedziałem się, że od bomby lotniczej polegli moi oficerowie: ppor. rez. Barański, ogn. pchor. Majewski i plut. pchor. Bentkowski oraz kapral Lelkowski. Wszyscy oni byli pełnowartościowymi żołnierzami - bateria poniosła więc olbrzymią stratę" (IPMS, sygn. B.I.32/G/2, s. 24-25).

W świetle relacji zebranych przez por. rez. Stanisława Stapfa, oficera zwiadowczego I dywizjonu 16 pal zginął śmierć samobójczą, gdy przygnieciony wysadzonym drzewem, nie mógł liczyć na udzielenie pomocy:
"W kilka godzin później ktoś, kto ostatni był przy nich, opowiadał:
- [...] Majewski to twardy chłop. Wpakował sobie ostatnią kulę. I tak by mu nikt nie pomógł.
- Chował ją od dawna na taką chwilę. Wiem, bo mi mówił - dorzucił inny" (Stapf 1967, s. 243).

krzyż betonowy z imienną tabliczką epitafijną

a) telegram; b) listy (8 szt.)

Ciało poległego zostało podniesione z pola bitwy i złożone w polowej mogile w lesie folwarku Czerniew, obok pola gospodarza Owczarczyka. W czerwcu 1940 r. dokonano ekshumacji zwłok na cmentarz wojenny w Kiernozi, gdzie spoczywają do dziś.

Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, t. I, Żołnierze września A-M, kom. red. B. Affek-Bujalska i in., wstęp i red. nauk. E. Pawłowski, Pruszków 1993, s. 441 (dalej: KPŻP).

Biuro Informacji i Poszukiwań PCK, Listy strat, sygn. 6062, Polski Czerwony Krzyż - Pełnomocnik na Oddział w Łowiczu, Spisy poległych z r. 1939 obejmujące część powiatu sochaczewskiego oraz trasę: Kutno - Łowicz, Łowicz, 26 II 1946 r. (maszynopis), s. 70-71 (dalej: B.Inf., sygn. 6062).

Urząd Gminy w Kiernozi, Wykaz żołnierzy pochowanych na cmentarzu wojennym w Kiernozi wg aktualizacji z 2003 r. (rękopis) (dalej: UG Kiernozia).

Instytut Polski i Muzeum im. gen. Sikorskiego w Londynie, Relacje z Kampanii 1939 roku, sygn. B.I.32/G, 16 DP - artyleria: 16 pal, 16 dac, 16 bat. art. plot., poz. 2, Kpt. art. sł. stałej Wiszniowski Jan, b. d-ca 3 baterii 16 pomorskiego pułku artylerii lekkiej, 24 III 1941, s. 24-25 (dalej: IPMS, sygn. B.I.32/G/2).

Łukasiak J., Wołyńska Szkoła Podchorążych Rezerwy Artylerii im. Marcina Kątskiego, Pruszków 2000, s. 142, 227 (dalej: Łukasiak 2000).

Pełka S., Ekshumacja żołnierzy polskich poległych w 1939 roku na terenie gminy Kiernozia w powiecie łowickim, "Roczniki Łowickie", t. VII, 2009 (2010), s. 142-154 (dalej: Pełka 2009).

Stapf S., Znad Osy do Bzury. Opowiadanie porucznika artylerii, Warszawa 1967, wg indeksu (dalej: Stapf 1967).