Karta poległego

dowódca plutonu kolarzy

9 p. uł.

dowódca plutonu kolarzy

# 1934-1936 - w Szkole Podchorążych Kawalerii (XIII kurs);
# 15 X 1936 - promowany na stopień ppor. sł. st. kaw. z przydziałem do 9 pułku ułanów w Trembowli;
# 1936-1939 - w 9 p. uł. (1938 - odnotowany jako oficer 1 szwadronu);

Order Wojenny "Virtuti Militari" kl. V (Krzyż Srebrny nr 14212, pośmiertnie)

wraz z 9 p. uł.

9-9-1939

Uniejów [10]

zmarły z ran

Zmarł w wyniku ciężkich ran odniesionych podczas dowodzenia rozpoznaniem pozycji niemieckich w rejonie Dąbia: "9 pułk ułanów przed świtem 9 września obsadził przyczółek mostowy na rzece Ner, nie stwierdzając przed swym frontem żadnych sił przeciwnika. W godzinach rannych dowódca pułku skierował na rozpoznanie szosą do Uniejowa pluton kolarzy pod dowództwem por. Siemińskiego. Kilka kilometrów na południe od Dąbia pluton wpadł w zasadzkę ogniową, tracąc dowódcę" (Bauer, Polak 1982, s. 261). Jak relacjonował rtm. Edward Ksyk, dowódca 3 szwadronu 9 p. uł.: "Koło południa dowiaduję się, że nasz pluton kolarzy wysłany na rozpoznanie wpadł w zasadzkę i został rozbity. Podbiegam do drogi i widzę jeszcze kilku zapóźnionych kolarzy. Jedni pedałują ile sił w nogach, dwóch z wysiłkiem pcha po piaszczystym poboczu drogi swoje zapewne uszkodzone rowery. Twarze czerwone z wysiłku, a pot spływa po nich strugami. […] Z bezładnych opowiadań przerażonych kolarzy wynika, że wpadli w zasadzkę. Prócz ppor. Siemińskiego zabitych jest kilku ułanów. Podporucznik Neumann zrozpaczony z powodu straty przyjaciela rwie się, aby go odszukać. Ale dowódca pułku wysłał już pluton konny, bodaj z 1. szwadronu i dwa wozy TK ściągnięte telefonicznie z Brygady. […] Wieczorem wracają z wozem, na którym dwie panie przywożą ppor. Siemińskiego i kpr. Zycha. Siemiński umierający. Zych pełen animuszu, mimo że ciężko ranny. Rannymi zajmuje się nasz lekarz pułkowy por. Paczkowski. Po założeniu opatrunków ciężko rannych odsyła do punktu sanitarnego brygady. […] Siemińskiego mięliśmy więcej nie ujrzeć, a mogiła jego znaczy nasz trudny szlak wrześniowy" (Ksyk 2012, s. 520-521).

-

-0-0

-

-0-0

-

-0-0

Inne

-

Tak

zbiorcza imienna tablica epitafijna mogiły zbiorowej na cmentarzu parafialnym w Uniejowie (przydział błędnie: "9 PP")

-

-

-

-

-

-

Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, t. I, Żołnierze września N-Z, kom. red. B. Affek-Bujalska i in., wstęp i red. nauk. E. Pawłowski, Pruszków 1993, s. 150 (dalej: KPŻP). Abraham R., Wspomnienia wojenne znad Warty i Bzury, Warszawa 1969, s. 373 (dalej: Abraham 1969). Ksyk E., W barwach 9. Pułku Ułanów Małopolskich, wstęp, oprac. i red. nauk. J. S. Tym, Gdańsk 2012, s. 392, 518-521 i przyp. 289 (dalej: Ksyk 2012). Bauer P., Polak B., Armia Poznań w wojnie obronnej 1939, Poznań 1982, s. 261, 492 (dalej: Bauer, Polak 1982). Przybyszewski A., 9 Pułk Ułanów Małopolskich, Pruszków 2002 [Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej, z. 78], s. 26, 35, 37, 38 (dalej: Przybyszewski 2002).

-

[6] a) ppor. (źródło: Abraham 1969; Ksyk 2012; Bauer, Polak 1982, s. 492; Przybyszewski 2002, s. 26 - opis fot., 37, 38); b) błędnie: por. (źródło: Bauer, Polak 1982, s. 261; Przybyszewski 2002, s. 26, 35);
[8] a) 9 p. uł. (źródło: Abraham 1969; Ksyk 2012; Bauer, Polak 1982; Przybyszewski 2002); b) błędnie: "9 pp" (źródło: KPŻP);
[10] a) Uniejów (źródło: KPŻP); b) Dąbie (źródło: Przybyszewski 2002, s. 36); c) "kilka kilometrów na południe od Dąbia" (źródło: Bauer, Polak 1982, s. 261; Przybyszewski 2002, s. 26); d) brak danych; ostatni raz w widziany rej. m. Dąbie, kiedy jako ciężko ranny został odesłany do punktu sanitarnego Podolskiej BK (źródło: Ksyk 2012);