Karta poległego

Karol Męciwoda - przyrodni brat, członek ruchu oporu, rozstrzelany przez Niemców 29 czerwca 1940 r. w Brzasku. Zbrodnia w Brzasku

żonaty

Jadwiga Wodecka (Szczepańska)

Włodzimierz - ur. 1928
Krystyna - ur. 1934

Kalisz, ul. Kolegialna 2

żołnierz

III batalion 29 pułku Strzelców Kaniowskich - dowódca

III batalion 29 pułku Strzelców Kaniowskich

III batalion 29 pułku Strzelców Kaniowskich - dowódca

1915 r. - pchor.
1917 r. - chorąży
1919 r. - ppor. w 3 pułku ułanów
1919 r. - por. starszeństwo z dn. 01.06.1919 r. dowódca plutonu piechoty w 29 pSK
1922 r. - dowódca plutonu pionierów w 29 pSK
1922 r. - kurs oficerów łączności w Rembertowie
1923 r - dowódca plutonu łączności w 29 pSK
1925-28 r - dowódca kompanii w 29 pSK
1928 - na kursie w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu
1928-34 r - dowódca kompanii i instruktor broni maszynowych w Szkole Podchorążych Piechoty w Komorowie
1935 - na kursie doskonalącym dla oficerów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie - Kurs Dowódcy Batalionu
1931 r. - kpt. starszeństwo z dn. 01.01.1931 r.
1936-39 - komendant dywizyjnego kursu podchorążych rezerwy 25. DP w Szczypiornie
11.1937 - 05.1938 r. - p.o. dcy III batalionu
03.1939 r. - mjr - dowódca III batalionu w 29 pSK

Krzyż Walecznych za Wojnę Polsko - Bolszewicką 1920 r Medal Zasługi – srebrny Medal za Wojnę Polsko - Bolszewicką 1920 r Medal 10 - lecia służby – brązowy Medal za długoletnią służbę – srebrny Krzyż Walecznych za obronę Warszawy 1939 r Krzyż Virtutti Militari V klasy

Szlak bojowy 29 pSK, ranny w bitwie pod Młocinami.

1939 [9]

Warszawa [10]

niejasna

nieznane, owiane tajemnicą

Łódź, ul. Solec, cmentarz św. Antoniego

Warszawa, ul. Powązkowska, Cmentarz Wojskowy

niejasne - istnieją dwa groby
1. Łódź, ul. Solec, cmentarz św. Antoniego
2. Warszawa, ul. Powązkowska, Cmentarz Wojskowy

Tak

Upamiętnienie na tablicy w kwaterze wojskowej cmentarza św. Antoniego w Łodzi

Wykształcenie:

Szkoła powszechna w Iłży
Gimnazjum w Radomiu
1 Rosyjski Korpus Kadetów Księcia Konstantina Konstantinowicza - 1914-1917


Przez cały okres służby wojskowej w RP związany z 29 pułkiem Strzelców Kaniowskich w Kaliszu. W latach 1929 - 1934 (?) wykładowca w Szkole Podchorążych Piechoty w Komorowie.


Wrzesień 1939 r.

1 września – Rejon obrony Sulisławice – Piwonice (przedmoście Kalisz)
Odwrót na przedmoście Koło
5 września – Dębina – Konstantynów (okolice Turka)
6 września – Psary
6 września – Uniejów
7 września – Stemplew
8 września – Cepów – Dąbie
9 września – Grabów Łęczycki
Bitwa nad Bzurą
9 września – Błonie – Topola Królewska
10 września – uderzenie na Sierpów (skuteczne)
10 września – okolice Ozorkowa
11 września – rejon Tkaczewa
13 września – Witonia
14 września – Golędzkie (okolice Kutna)
15 września – Osmolin – Sanniki
16 września – Juliopol – Młodzieszyn
16 września – walki obronne w okolicach Bibiampola i Łęgu
17 września – przeprawa przez Bzurę pod Brochowem, leśniczówka Krzywa Góra
18 września – bombardowanie taborów baonu na drodze Famułki Królewskie – Stara Dąbrowa (ok. 100 zabitych i rannych)
18 września – Stara Dąbrowa (stanowiska obronne przy drodze na Leszno), Cybulice
19 września – Las Dąbrowa, Palmiry

Obrona Warszawy
20 września – Młociny
20 września – natarcie na Wólkę Węglową (nieudane) obsadzenie wzgórza 109
21 września – Bitwa pod Młocinami/Łomiankami - prowadzi szturm na bagnety (ranny?)
21 września – ciężkie walki w rejonie Placówki i wzgórza 109
21 września – rozbicie batalionu po całodniowych ciężkich walkach
22 września – Warszawa, klasztor Kamedułów
23 września – Warszawa, ul. Marszałkowska – 3 Maja – odtworzenie batalionu
26 września – Warszawa, ul. Częstochowska
27 września – Warszawa, szturm wzdłuż osi ul. Białobrzeskiej – ranny w prawe przedramię (?)
28 września – kapitulacja


Niewola

28 września – Warszawa, ul. Słupecka, ranny, ręka na temblaku. Chodzący
29 września – Warszawa, ul. Krochmalna
1 października - Sochaczew
2 października - Łowicz
Łódź

Tadeusz Pietrzak - Wrześniowe Dni
Wydawnictwo: Biblioteca Turcoviana - Turek/Kalisz 2005

Miejsce pochówku niejasne - wiele faktów wskazuje na to, że Bolesław Wodecki nie został pochowany ani w Łodzi ani w Warszawie. Prawdopodobnie został przemycony ze szpitala wojskowego w Łodzi do struktur tworzącej się Służby Zwycięstwu Polski. Jego dalszy los jest nieznany. W okresie działań wojennych i okupacji hitlerowskiej pracownicy Szpitala udzielali pomocy wszystkim potrzebującym, oficerom i żołnierzom polskim. Personel medyczny działając w konspiracji ratował pacjentów przed obozami jenieckimi, pomagał w ucieczkach, ukrywał w czasie ewakuacji rzeczywistą liczbę chorych, ich nazwiska, stopnie wojskowe.
http://www.barlicki.pl/szpital/barlicki-wczoraj-historia-szpitala/

Księga pochowanych żołnierzy polskich poległych w II wojnie światowej, t. I, Żołnierze września A-M, kom. red. B. Affek-Bujalska i in., wstęp i red. nauk. E. Pawłowski, Pruszków 1993, s. 291.

Rocznik oficerski 1932 - str. 76 poz.142

1) Najpewniej tożsamy z Bolesławem Wodeckim, mjr 29 pp 25 DP, ur. 25 czerwca 1897, zm. 3 stycznia 1940 w Łodzi, pochowanym w kwaterze wojennej na cm. parafialnym w Łodzi - Polesiu, ul. Solec: http://www.bohaterowie1939.pl/polegly,wodecki,boleslaw,5088.html;

[3] a) Wojciech (źródło: Dokumenty);
[9] a) oficjalnie 03.01.1940 (źródło: dokumenty niemieckie w posiadaniu rodziny);
[10] a) Łódź (źródło: dokumenty z niemieckich lazaretów);