Karta weterana

do 7 IX 1939 - szef sztabu Armii "Łódź"

-

od 8 IX 1939 - szef sztabu Armii "Warszawa"

Awanse:
podporucznik (1914), porucznik (1916), rotmistrz (1920), major (1924), podpułkownik (1928), pułkownik (1930), generał brygady (1964).

Złoty Krzyż Orderu Virtuti Militari (nr 00181), Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari (nr 3019), Krzyż Walecznych - 4x, Złoty Krzyż Zasługi.

-

15-3-1974

w Londynie

Inne

-

Nie

-

Ur. 10 II 1895 w Paszowej pow. leski, syn Roberta /właściciela majątku ziemskiego/ i Marii z d. Bal. W latach 1905-1909 uczęszczał do niższej szkoły realnej w Fischau, potem w latach 1909-1912 do wyższej szkoły realnej w Hranicach, gdzie 121 VII 1912 zdał maturę. W latach 1912-1914 kształcił się na Wydziale Kawalerii w Akademii Wojskowej w Wierner Neustadt. 15 X 1914 został mianowany ppor. kaw. z przydziałem do 4 p. ułanów na stanowisko d-cy plutonu. Z pułkiem w składzie 3 Dyw. Kaw. brał udział w walkach frontowych nad Dniestrem, w Karpatach i w Alpach. Awansowany do stopnia por. kaw. 1 II 1916. Następnie d-ca szwadronu i od I 1917 szwadronu szturmowego 3 Dyw. Kaw. Był trzykrotnie ranny.
W Wojsku Polskim od 3 XI 1918. Od XI – XII 1918 d-ca kompanii i batalionu w Grupie Sanockiej, potem od XII 1918 do II 1919 z-ca szefa sztabu GO gen. H. Minkiewicza, od III -VI 1919 z-ca szefa sztabu 3 DPLeg., potem od 3 VI 1919 do II 1920 szef I, a następnie III oddziału w dowództwie Frontu Galicyjsko-Wołyńskiego. Awansowany w 1920 do stopnia rtm. sł. st. kaw. z starszeństwem od 1 VI 1919. Od III do VII 1920 szef sekcji „Wschód” w III oddziale Naczelnego Dowództwa. Od VII do XII 1920 szef sztabu 1 Dyw. Kaw., potem Korpusu Kaw. płk. J. Rómmla. W I 1921 skierowany do Szkoły Sztabu Generalnego, którą ukończył w 1922. Następnie w latach 1922- XI 1924 był asystentem w katedrze taktyki ogólnej. Awansowany do stopnia mjr sł. st. kaw. 1 VII 1923. W okresie XI 1924-VIII 1924 we Francji, gdzie odbył staż liniowy i ukończył kurs d-ców pułków. Po powrocie do kraju od XI 1925 do XI 1926 był z-cą d-cy 2 p. szwol., potem ponownie od XI 1926 do VI 1927 w WSWoj. kierownik katedry taktyki ogólnej, następnie od VI do X 1927 szef wydziału „Wschód” w III oddziale Sztabu Generalnego i od XI 1927 –III 1929 w WSWoj. w Warszawie. Awansowany na stopień ppłk SG 1 I 1928. Od III 1929 do I 1936 d-ca 17 p. ułanów w Lesznie. Awansowany na stopień płk dypl. sł. st. kaw. 1 I 1931. Od I 1936 do VIII 1939 pełnił funkcję I oficera Inspektora Armii gen. J. Rómmla. Podczas kampanii wrześniowej 1939 do 7 IX 1939 był szefem sztabu Armii Łódź”, a następnie do 27 IX 1939 Armii „Warszawa”. Po kapitulacji Warszawy od 28 IX 1939 w niewoli niemieckiej. Od X 1939 do VI 1940 przebywał w oflagu IB w Königstein, potem od VI 1940 do 29 IV 1945 w oflagu VII A w Murnau. Po uwolnieniu z oflagu 29 IV 1945 wyjechał 5 V 1945 do Paryża, gdzie wstąpił do 1 D. Panc. i służy na terenie Francji, potem Niemiec. W I 1946 powrócił do Paryża i został skierowany do domu wypoczynkowego dla starszych oficerów w Nicei, gdzie przebywał do 1948. W 1948 wyjechał do Wlk. Brytanii i zamieszkał na stałe w Londynie. Pracował m. in. w administracji londyńskich telefonów oraz jako tłumacz w filii Ministerstwa Spraw Wojskowych. Działał w organizacjach kombatanckich.
Mianowany gen. bryg. 1 I 1964.
Był znakomitym jeźdźcem. Brał udział w wielu zawodach hipicznych.
Zmarł 15 III 1974 w Londynie. Pochowany na cmentarzu w Puenty Vale. Był autorem wielu publikacji dotyczących kawalerii, które w okresie II Rzeczypospolitej ukazywały się na łamach "Belony" i "Przeglądu Kawaleryjskiego". Po wojnie opublikował broszurę "Odpowiadam głosom o Wrześniu" /Londyn 1960/ i wspomnienia "Od Wiednia do Londynu" /Londyn 1968/.
Odznaczony: VM kl. 4 nr 00181 i kl. 5 nr 3019, KW 4x, ZKZ.
Roczniki oficerskie 1923, 1924, 1928, 1932;
Rocznik oficerów kawalerii 1930;
T. Rybka – K. Stepan. Rocznik oficerski 1939. Kraków 2006;
J. Rómmel. Za honor i Ojczyznę. W-wa 1958;
T. Jurga. Obrona polski 1939. W-wa 1990;
M. Porwit. Spojrzenia poprzez moje życie. W-wa 1988; M. Bielski. GO „Piotrków” 1939. W-wa 1991;
(inf. Tadeusz Łaszczewski)
http://www.stankiewicz.e.pl/index.php?kat=34&sub=570

-

-

Głowacki L., Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, Warszawa 1985, s. 285. Wróblewski J., Armia „ Łódź ” 1939, Warszawa 1975, s. 386 (dalej: Wróblewski). Jurga T., Obrona Polski 1939, Warszawa 1990, s. 809. Kryska-Karski T., Żurakowski S., Generałowie Polski Niepodległej, Wydanie uzupełnione i poprawione, Warszawa 1991, s. 151. Taborski J., 17 Pułk Ułanów Wielkopolskich im. Króla Bolesława Chrobrego. Dzieje, tradycja i współczesność. Toruń 2005, s. 220.

Wróblewski: Dodatek do rozkazu z dnia 29 IX [19]39r. Za wykazaną odwagę i męstwo z narażeniem swego życia nadaje niżej wymienionym żołnierzom następujące odznaczenia: szef sztabu armii, płk Aleksander Pragłowski - Virtuti Militari 4 kl. Juliusz Rómmel gen. dyw. Dowódca armii „Łódź” i „Warszawa”