Karta weterana

oficer operacyjny Oddziału III sztabu Armii "Łódź"

Armia "Warszawa"

szef Oddziału III sztabu Armii "Warszawa"

# od XI 1918 - w Wojsku Polskim, gdzie ukończył kurs oficerów jazdy i został mianowany ppor. sł. st. kaw.;
# 1919-1920 - na wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 14 pułku ułanów, a następnie (od II 1920) - 4 pułku ułanów; po wojnie zweryfikowany w stopniu por. sł. st. kaw. ze starszeństwem z dniem 1 VI 1919 r. i przydziałem do 4 pułku ułanów w Wilnie;
# 1923 - przeniesiony do 26 pułku ułanów w Baranowiczach;
# XI 1926 - X 1928 - jako słuchacz Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, po czym w stopniu por. SG przydzielony do referatu kawalerii Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie;
# 1 I 1930 - awansowany na stopień rtm. dypl.;
# IX 1930 - przeniesiony do Wojskowego Biura Historycznego (gdzie pełnił różne funkcje, zanim w latach 1937-1939 objął stanowisko szefa Wydziału Wojny Światowej);
# 19 III 1937 - awansowany na stopień mjr. dypl.;

Order Wojenny "Virtuti Militari" kl. V (Krzyż Srebrny nr 14194), Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi

wraz ze sztabem Armii "Łódź" w walkach odwrotowych, następnie w sztabie Armii "Warszawa" w obronie stolicy; 27 IX - wysłany przez dowódcę Armii "Warszawa" jako parlamentariusz do obrońców twierdzy Modlin z informacją o podjęciu decyzji kapitulacji Warszawy i sugestią poddania się;

5-6-1985

Kraków

Inne

-

Nie

-

-

-

-

Wróblewski J., Armia "Łódź" 1939, Warszawa 1975, s. 386, 410 (dalej: Wróblewski 1975). Głowacki L., Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, wyd. V popr. i uzup., Warszawa 1985, s. 285 (dalej: Głowacki 1985). Archiwum rodzinne / rodzinna tradycja (Maria Maciejak, córka weterana; Marcin Maciejak, prawnuk weterana). Riedl Karol - , mjr dypl., oprac. T. Łaszczewski, GENEALOGIA. Stankiewicze z przyjaciółmi, http://stankiewicze.com/index.php?kat=34&sub=570 [dostęp: 13 stycznia 2012] (dalej: Stankiewicze.com).

W latach 1939-1945 przebywał w niewoli niemieckiej, osadzony w Oflagu VII A Murnau. Po uwolnieniu trafił do Włoch, następnie do Wielkiej Brytanii, po czym powrócił do kraju i zamieszkał w Krakowie. Ze względów politycznych długo nie mógł znaleźć stałego zatrudnienia. Pracował dorywczo jako tłumacz języków obcych w zarządach śląskich kopalni węgla kamiennego. Dopiero po skończeniu kursu biegłych księgowych przy Akademii Ekonomicznej w Krakowie objął stanowisko głównego księgowego w Centrali Wydawniczej Druków Państwowych w Krakowie, zaś w okresie późniejszym został mianowany dyrektorem tegoż przedsiębiorstwa.

[5] a) 12 sierpnia 1900 (źródło: tradycja rodzinna); b) 12 sierpnia 1899 (źródło: Stankiewicze.com); c) brak danych (źródło: Wróblewski 1975, Głowacki 1985);