Karta weterana
Nazwisko:
WEROBEJ
Imię #1:
Józef
Imię #2:
Imię #3:
Pseudonim:
Imię ojca:
Imię matki:
Nazwisko rodowe matki:
Data urodzenia:
17 wrzesień 1890
Miejsce urodzenia:
w Zalesiu / woj. białostockie/
Rodzeństwo:
Stan cywilny:
Małżonek:
Dzieci:
Ostatni adres:
Londyn
Narodowość:
Wykształcenie:
Zawód:
Wyznanie:
Tytuł naukowy:
Stanowisko:
Stosunek do służby wojskowej:
żołnierz, zawodowa służba wojskowa
Numer ewidencyjny:
Powiatowa Komenda Uzupełnień (PKU):
Rejonowa Komenda Uzupełnień (RKU):
Związek operacyjny:
Rodzaj broni lub służby:
Piechota
Stopień:
płk
Przydział na 1 września 1939:
Jednostka:
Funkcja na 1 września 1939:
dowódca dywizji
Przydział po 1 września 1939:
Funkcja po 1 września 1939:
- od 13 września dowódca 4 DP
Przebieg służby wojskowej:
Awanse:
podporucznik (1916), porucznik (1916), kapitan (1919), major (1921), podpułkownik (1923), pułkownik (1929), generał brygady (1964).
podporucznik (1916), porucznik (1916), kapitan (1919), major (1921), podpułkownik (1923), pułkownik (1929), generał brygady (1964).
Odznaczenia:
Order Virtuti Militari kl. IV i V, Krzyż Niepodległości, Order Polonia Restituta kl. IV, czterokrotnie Krzyż Walecznych.
Wrzesień 1939 - szlak bojowy:
Data śmierci:
27 kwiecień 1976
Miejsce śmierci:
w Londynie
Obecne miejsce spoczynku:
Lokalizacja grobu:
Upamiętniony:
Nie
Forma upamiętnienia:
Życiorys:
Urodził się 17 września 1890r. w Zalesiu, w województwie białostockim. Ukończył gimnazjum klasyczne w Wilnie. Służył w armii rosyjskiej (1 I 1912 – 17 XII 1917), gdzie ukończył szkołę podoficerską (1913) oraz szkołę chorążych w Odessie (1915). Brał udział w walkach frontowych i był ranny. Następnie w I Korpusie Polskim ( XII 1917 – V 1918) i w 1 pułku strzelców im. Tadeusz Kościuszki 5 dywizji na Wschodzie. W Wojsku Polskim (od XI 1918) był dowódcą kompanii i batalionu w 1 pułku strzelców, następnie p.o., a później dowódcą 83 pp w Kobryniu (VIII 1920 – 23 X 1931). Od grudnia 1931 do grudnia 1934 r. był dowódcą 44 pp w Równem, a od grudnia 1934 do kwietnia 1939 r. dowódca piechoty dywizyjnej 3 DP w Równem. Od kwietnia 1939 r. dowodził 9 DP w Siedlcach, z którą brał udział w wojnie 1939 r. w składzie armii „Pomorze”. W ciężkich bojach pod Franciszkowem w Borach Tucholskich okrążona dywizja została rozbita przez przeważające siły niemieckie. Dowódca z nielicznymi oddziałami przedarł się przez pierścień okrążenia do dowództwa armii „Pomorze” i 13 września objął dowództwo 4 DP po poległym w walce płk. Rawiczu – Mysłowskim (do 19 IX). Podczas przebijania się do Warszawy po sforsowaniu Bzury dostał się do niewoli (19 IX) w rejonie Śladowa, gdzie został ranny. Przebywał w oficerskim obozie jenieckim IIC w Woldenberg. Po wyzwoleniu służył w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie (VII 1945 – 1947) na stanowisku I zastępcy dowódcy 5 Karpackiej DP, potem w 2 Korpusie. Po demobilizacji osiedlił się w Londynie i brał żywy udział w życiu kombatanckim.
Zginął potrącony przez samochód w Londynie 27 kwietnia 1976 r.
Był odznaczony m.in.: Orderem Virtuti Militari kl. IV i V, Krzyżem Niepodległości, Orderem Polonia Restituta kl. IV, czterokrotnie Krzyżem Walecznych.
Zginął potrącony przez samochód w Londynie 27 kwietnia 1976 r.
Był odznaczony m.in.: Orderem Virtuti Militari kl. IV i V, Krzyżem Niepodległości, Orderem Polonia Restituta kl. IV, czterokrotnie Krzyżem Walecznych.
Wspomnienia / relacje:
Historia pochówku:
Źródła:
Jurga T., Obrona Polski 1939, Warszawa 1990, s. 833/834.
Uwagi:
Ostatnie zmiany: 2012-01-27 06:57:57 przez BlazejK.
Jeżeli chcesz uzupełnić lub zmienić dane wciśnij Zmiana danych
Zaloguj się aby dodać komentarz.

