Karta weterana

dowódca 2 kompanii w I batalionie

4 pp Leg. w składzie armii "Warszawa" (obrona Modlina)

dowódca 2 kompanii w I batalionie

# od 1 I 1918 - w Polskiej Organizacji Wojskowej;
# od 11 XI 1918 - jako ochotnik w Wojsku Polskim;
# 11 XI 1918 - w 11 kompanii 29 pułku Strzelców Kaniowskich w akcji rozbrojenia żołnierzy niemieckich w Turku;
# od 19 I 1919 - w szeregach 11 kompanii 29 pp na wojnie polsko-ukraińskiej;
# 24 II 1919 - ranny w bitwie pod Hołobami i odesłany do szpitala w Lublinie, a następnie do Czerwonego Krzyża w Warszawie;
# 1-16 V 1919 - na urlopie zdrowotnym;
# 16 V - 12 VI 1919 - w kadrze batalionu zapasowego 29 pp;
# 12 VI 1919 - 1 III 1921 - na stanowisku dowódcy plutonu 11 kompanii 29 pp na wojnie polsko-bolszewickiej;
# 28 VI 1920 - awansowany na stopień sierż.;
# 12 XII 1921 - mianowany podoficerem zawodowym;
# 20 VII 1923 - awansowany na stopień st. sierż. sł. st. piech.;
# 1929-1932 - w Szkole Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy;
# z dniem 15 VIII 1932 - promowany na stopień ppor. sł. st. piech. z przydziałem do 4 pułku piechoty Legionów w Kielcach;
# z dniem 1 I 1935 - awansowany na stopień por. sł. st. piech.;

m.in. Order Wojenny "Virtuti Militari" kl. V (Krzyż Srebrny, nr 559, za bitwę pod Jaznem z 18 VI 1920 r.), Krzyż Walecznych, Krzyż Zasługi (brązowy), Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918-1921

wraz z 4 pp Leg., m.in. w walkach na zachodnim przedpolu Warszawy i obronie Modlina; 12/13 IX - ranny; po kapitulacji - wzięty do niewoli niemieckiej

-0-1942

Radom

-

-

Nie

-

-

-

-

Wojskowe Biuro Historyczne - Centralne Archiwum Wojskowe, Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.64-5470, VM. Głowacki L., Obrona Warszawy i Modlina na tle kampanii wrześniowej 1939, wyd. V popr. i uzup., Warszawa 1985, s. 176, 353, indeks nazwisk - s. 422. Jaworski Henryk - , por. piech., oprac. T. Łaszczewski, GENEALOGIA. Stankiewicze z przyjaciółmi, http://www.stankiewicze.com/index.php?kat=34&sub=564 [dostęp: 5 III 2012].

W latach 1906-1912 odbywał edukację domową w zakresie siedmioklasowej szkoły powszechnej. Następnie do 1914 r. pracował jako praktykant ślusarski w Kaliszu. W trakcie I wojny światowej mieszkał u rodziców w Turku. Po wzięciu do niewoli niemieckiej przebywał w obozie jenieckim w Działdowie, skąd zgodnie z umową kapitulacyjną został zwolniony jesienią 1939 r. Powróciwszy do Kielc, podjął działalność konspiracyjną w szeregach Związku Walki Zbrojnej, pełniąc w 1940 r. funkcję szefa Oddziału III, a następnie od czerwca 1941 do początku 1942 r. - szefa Związku Odwetu Komendy Okręgu ZWZ Kielce-Radom. W konspiracji uzyskał awans na stopień kapitana. Aresztowany przez funkcjonariuszy Gestapo na początku 1942 r., został zamordowany w Radomiu wiosną tego samego roku.