Karta weterana

dowódca plutonu łączności

8 baon strz.

dowódca plutonu łączności

# 1930-1933 - w Szkole Podchorążych Piechoty w Komorowie k. Ostrowi Mazowieckiej;
# 1933 - promowany na stopień ppor. piech. z przydziałem na stanowisko dowódcy plutonu kompanii strzeleckiej w 70 pułku piechoty w Pleszewie;
# 1937 - awansowany na stopień por. piech. i przydzielony na stanowisko dowódcy plutonu kompanii karabinów maszynowych 70 pp;
# IV-VIII 1939 - na kursie dowódców plutonów łączności piechoty w Centrum Wyszkolenia Łączności w Zegrzu;
# VIII 1939 - z chwilą ogłoszenia mobilizacji przydzielony na stanowisko dowódcy plutonu łączności w 8 batalionie strzelców;

Krzyż Walecznych (w XI 1966 r. za całokształt walk w kampanii 1939 r.)

wraz z 8 baonem strz., m.in. w bitwie nad Bzurą; 19 IX - wzięty do niewoli niemieckiej

24-1-1985

-

Inne

-

Tak

imienna tablica epitafijna grobu rodzinnego na cmentarzu parafialnym w Pleszewie, ul. Kaliska

Czesław Stawski urodził się 20 sierpnia 1908 roku. Po ukończeniu w 1930 roku gimnazjum w Pyzdrach wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w Komorowie k. Ostrowi Mazowieckiej. Po zakończeniu szkolenia w 1933 roku otrzymał promocję na stopień podporucznika piechoty z przydziałem na stanowisko dowódcy plutonu kompanii strzeleckiej w 70 pułku piechoty w Pleszewie. W 1937 roku został awansowany na stopień porucznika piechoty i przydzielony na stanowisko dowódcy plutonu kompanii karabinów maszynowych w macierzystym pułku. Od kwietnia do sierpnia 1939 roku przebywał na kursie dowódców plutonów łączności piechoty w Centrum Wyszkolenia Łączności w Zegrzu. Z chwilą ogłoszenia mobilizacji otrzymał przydział na stanowisko dowódcy plutonu łączności w 8 batalionie strzelców, mobilizowanym przez 70 pułk piechoty. Na tym samym stanowisku wziął udział w kampanii 1939 roku. Walczył na szlaku bojowym batalionu, m.in. w bitwie nad Bzurą. 19 września nad Bzurą dostał się do niewoli niemieckiej. Do 20 października 1939 roku przebywał w obozach przejściowych w Łagiewnikach, Zgierzu i Pabianicach, a następnie został osadzony w Oflagu VII B Eichstätt. W maju 1940 roku został przeniesiony do Oflagu VII A Murnau, w którym przebywał do wyzwolenia przez wojska amerykańskie w dniu 29 kwietnia 1945 roku. Z powodu złego stanu zdrowia do kraju powrócił dopiero w październiku 1946 roku, meldując się w Rejonowej Komendzie Uzupełnień w Jarocinie. Przed 1948 rokiem znalazł stałe miejsce zamieszkania w Nowej Soli. Zmarł 24 stycznia 1985 roku.

-

-

Głowacki L., 17 Wielkopolska Dywizja Piechoty w kampanii 1939 roku, Lublin 1969, Aneks 1 - s. 157, Aneks 4 - s. 184. Stawski Cz., Dokładny przebieg służby wojskowej porucznika Stawskiego Czesława, ur. dnia 20.8.1908 r., Nowa Sól, 20 VII 1948 r., potwierdzenie notarialnie, Pleszew 1948 (maszynopis). Badania własne (Radosław Kozłowski).

-