Karta weterana

Strzelec pokładowy

132 eskadra myśliwska

Strzelec pokładowy

Od 02 lipca1938 3 Pułk Lotniczy

13 październik 1945 Brązowy Medal Zasłużonym na Polu Chwały 27 lipiec 1945 Krzyż Walecznych 7 Październik 1981 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Od 01 września do 17 września 1939 Kampania Wrześniowa. 17 września ciężko ranny pod Starymi Budami (powiat Sochaczew).

29-9-1984

Lublin

Inne

Sektor S3I5 Nr rzędu 2 Nr grobu 2

Nie

-

Ojciec Mieczysława Pszczoły- Andrzej - był ślusarzem i pracował w Lublinie. W roku 1914 został zmobilizowany do Armii Carskiej. W bitwie pod Jędrzejowem został ranny i leczono go w ówczesnym Piotrogrodzie, dokąd wraz z dwoma synami udała się Feliksa (żona Andrzeja).
Z tego względu Mieczysław urodził się w 1917 roku w Piotrogrodzie. W roku 1918 rodzina powróciła do Polski.
W 1924 roku zaczął uczęszczać do szkoły powszechnej, którą ukończył w 1931 roku. Dalszą naukę kontynuował w Średniej Szkole Budowlanej, którą musiał przerwać (kryzys światowy - brak środków na edukację, by po dwóch latach zacząć naukę w Szkole Rzemieślniczej Przemysłowej w Lublinie. Równocześnie należał do Lubelskiego Klubu Lotniczego. W roku 1937 ukończył szkołę, a w wakacje tegoż roku kurs pilotażu motorowego w Lublinku koło Łodzi. W listopadzie 1937 roku wstąpił do wojska. Wrzesień 1939 roku zastał go jako strzelca pokładowego w 132 Eskadrze Myśliwskiej przydzielonej do Armii Poznań. 17 września 1939 roku został ciężko ranny pod Starymi Budami koło Sochaczewa. Był leczony w szpitalu polowym Wojska Polskiego znajdującym się na terenie koszar 10 Pułku Piechoty pod nadzorem Niemców. W połowie listopada 1939 roku częściowo wyleczony został włączony do transportu jeńców do Prus. W czasie drogi udało mu się zbiec i na początku grudnia 1939 roku przybył do Lublina. W styczniu 1940 wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, przemianowanego później na Armię Krajową. W maju 1940 roku chroniąc się przed wysyłką na roboty podjął pracę w Fabryce Samochodów. W październiku 1943 roku na skutek ujawnionego sabotażu opuścił Lublin i znalazł się w oddziale partyzanckim u Rysia. W kwietniu 1944 roku wrócił do Lublina, jednak w nocy z 19 na 20 maja 1944 Niemcy zdemolowali jego mieszkanie granatami. Mieczysław Pszczoła przeżył, gdyż widząc podjeżdżający pod dom samochód okupanta schronił się na klatce schodowej prowadzącej na strych. Akcje Gestapo przerwał sygnał alarmu lotniczego. Niemcy pośpiesznie wyszli, a on za nimi. Okres do 22 lipca wraz z żoną i dzieckiem przeczekał w Wólce Abramowickiej i Prawiednikach. 01 września 1944 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Na stanowisku dowódcy plutonu 28 Pułku Piechoty 9 Dywizji Piechoty Wojska Polskiego przeszedł szlak krajowy. Miał prawo do otrzymania medalu ,,Za forsowanie Odry i Nissy". Nie wiadomo dlaczego go nie dostał. Po zakończeniu wony wysłano go na Rzeszowszczyznę do likwidacji band Ukraińskiej Powstańczej Armii. Zdemobilizowano go w grudniu 1945 roku. W lutym 1946 podjął pracę w cywilu i na stanowiskach kierowniczych pracował do emerytury.
Zmarł 29 września 1984 roku. Do końca życia towarzyszył mu odłamek wojennej bomby w boku, którego lekarze ze względu na lokalizację nie podjęli się usunięcia.

,,Energiczny, karny, pełen inicjatywy, koleżeński, wymagający od siebie i podwładnych" - cytat z charakterystyki służbowej z dnia 23 listopada 1945 podpisanej przez Z-cę D-cy Jedn. Wojsk. ds Pol.-Wych. i Dowódcę Pododdziału. ,,(...) dostarczał prasę konspiracyjną do punktu kontaktowego w moim zakładzie stolarskim ..." - podpisane przez Władysława Niewiadomskiego

-

Dokumentacja z Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, a niej m. in. własnoręcznie sporządzony życiorys przez Mieczysława Pszczołę, zaświadczenia i charakterystyka służbowa. Odpisy z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie, w tym odpis książeczki wojskowej. Dokumentacja otrzymana z Centralnego Archiwum Wojskowego.

-