Karta weterana

Chciałbym podziękować serdecznie całej Redakcji portalu za zaakceptowanie biogramu mojego dziadka w imieniu mojej Mamy (córki Cz. Szelecha) oraz własnym. Robicie fantastyczną, wielką rzecz i za to również Wam dziękujemy... Kiedy pokazałem Mamie "ścianę pamięci", była pod wrażeniem, ale kiedy zobaczyła swojego tatę na liście, to prawie się popłakała ze wzruszenia i wypowiedziała zdanie "Przynajmniej jeden wnuk pochylił czoła nad dziadkiem...". Dla mnie te słowa znaczą wiele, są bezcenne, ale przekazuje te słowa całej Redakcji, bo tak naprawdę należą się Wam. Dzięki takim ludziom jak Wy, pamięć o zwykłych-niezwykłych ludziach, bohaterach tamtych lat nie zaginie. Dla mnie każdy, kto żył w tym czasie, znosił trudy wojny, okupacji, zasługuje na miano Bohatera. Nie jest łatwo wyobrazić sobie jak to jest..., ale ja co nieco nasłuchałem się od babci (żony Czesława)... Część zapisków, wspomnień dziadka oraz rodziny jest spisana, zachowała się książeczka wojskowa... Postaram się w miarę sukcesywnie uzupełniać wiadomości o dziadku. Mam nadzieję, że mi w tym pomożecie, bo jest trochę niedomówień, nieścisłości w relacjach... Zależy mi bardzo i myślę, że nie tylko mnie ale moim bliskim także, a zwłaszcza mojej Mamie na przybliżeniu szczegółów losów mojego dziadka od mobilizacji, do powrotu z niewoli do domu. Jeszcze raz składam serdeczne podziękowania, za to co robicie i życzę samych sukcesów oraz wytrwałości. Gorąco pozdrawiam PS Myślę, że gdyby dziadek nie dostał się do niewoli już na początku kampanii, z której uciekł, dotarłby prawdopodobnie do Bzury z resztą wojska, ale wtedy być może nie byłoby możliwe, bym do Was teraz pisał...

Dziękujemy za słowa uznania dla naszej inicjatywy. Chętnie pomożemy w rozwijaniu biogramu Pańskiego dziadka.